Snelzoeken

Vind snel gegevens voor

in gewas


Zoeken
 

Ditylenchus dipsaci in gladiool

De ziekte is alleen waargenomen bij gladiolen die na uien werden geteeld en vooral wanneer de bovenlaag van de grond zeer vochtig was. Alleen het stengelaaltje dat uien aantast, kan zich in gladioleblad vermenigvuldigen, maar toch niet in die mate dat de planten daardoor afsterven. De symptomen komen voornamelijk in het eerste en tweede blad voor. Horizontaal lopende geelwit tot bruine streepjes of hoekige vlekjes zijn zichtbaar. Vaak komen de vlekjes in groepjes voor. Soms scheurt aangetast ouder wordend weefsel.
De knollen worden nooit aangetast en er vindt ook geen verspreiding plaats met de knollen van zieke planten.
Stengelaaltjes in bloembolgewassen behoren tot de quarantaine ziekten, waarvoor wettelijke maatregelen van kracht zijn. Het is verplicht een aantasting te melden aan de NVWA.

Bestrijdingsadvies

Bij het aantreffen van de aantasting is men verplicht de NVWA te waarschuwen, omdat het stengelaaltje tot de quarantaine-organismen behoort.

Bestrijdingsmaatregelen zijn:

  • Geen gladiolen telen na met stengelaaltjes besmette uien.

Achtergrondinformatie

Het stengelaaltje tast alleen de loofbladeren aan. Voornamelijk in het eerste en tweede blad zijn horizontaal lopende streepjes of hoekige vlekjes van een geelachtig-witte, later bruine kleur zichtbaar. Vaak komen de vlekjes in groepjes voor. Soms scheurt het weefsel op die plaatsen bij het ouder worden. De bladgedeelten met symptomen worden duidelijk begrensd door de grote nerven. De meer naar binnen gelegen loofbladeren zijn meestal gezond.

 

 

Voornamelijk in het eerste en tweede blad zijn horizontaal lopende streepjes of hoekige vlekjes zichtbaar. Deze streepjes of vlekjes zijn geelwit tot bruin. Ouder wordend weefsel kan op deze plekjes scheuren. Soms worden ook spikkels (opgezwollen, gele vlekjes) of wratachtige vervormingen gevonden.